وبلاگ نِت بوک
» جملاتی از کتاب سه شنبه ها با موری اثر میچ البوم
چرا و چگونه همه جوامع بشری بی‌آنکه لزوماً برداشت درستی از مرگ داشته باشند از آن می‌ترسند ؟؟؟
آنچه را می‌توانید انجام دهید و آنچه را نمی‌توانید بپذیرید بپذیر که گذشته هر چه بوده گذشته، گذشته را انکار نکنید .بیاموز تا خود و دیگران را ببخشی. هرگز خیال نکن فرصتی از دست رفته.
وقتی دچار مشکل شدی از خودت بپرس: آیا مثل اغلب مردم دوست داری از زندگی عقب بکشی؟ یا نه می‌خواهی زندگی کنی؟ دومی را انتخاب کن. تصمیم بگیر زندگی کنی و یا دست کم سعی کن زندگی کنی، آنطور که دوست داری .با شأن و وقار، شجاعت ،با خلق خوش، با آرامش و خویشتن داری .وقتی ناراحتی برای خودت گریه کن ،سوگواری کن ،اما بعد بلند شو و بگو می‌خواهم زندگی کنم .
کسی را پیدا کرده‌ای که حرف دلت را به او بزنی؟
آیا در خدمت جامعه هستی؟
آیا با خودت در صلح هستی ؟
آیا سعی می‌کنی در حدی که می‌توانی یک انسان واقعی باشی؟
سرشار از مهر و عشق باش و پیرامونت را از کسانی پر کن که با مهر نگاهت کنند.
باید کار بودایی‌ها را بکنی .فرض کن همیشه پرنده‌ای بر شانه‌ات می‌نشیند و می‌پرسد آیا امروز همان روز است ؟آیا حاضر هستم؟ آیا همه آن کارهایی که لازم است انجام می‌دهم ؟آیا همان کسی هستم که می‌خواهم؟
ببین دلت چه می‌گوید وقتی به خواسته آن رفتار کنی ناراضی نمی‌شوی ،غبطه نمی‌خوری ،دلت هوای چیزهای دیگری نمی‌کند. در آنچه در این رهگذر گیرد نمی‌آید غرق می‌شوی.
وقتی در رختخواب هستی مرده‌ای.
اینکه چگونه فکر کنی و چه ارزش‌هایی را برگزینی تنها چیزهایی هستند که خودتان باید انتخاب کنید نمی‌توانید به کسی و حتی جامعه اجازه دهید چنین کاری کند.
عشقی که ایجاد می‌کنی پایدار می‌ماند خ.اطراتی که می‌آفرینی باقی می‌ماند .زنده می‌مانی در دل همه آنهایی که روی آنها اثر گذاشته‌ای.
