» جملاتی از کتاب شجاعت اثر دبی فورد
اگر میخواهید در زندگی از خط معمولی بودن بگذرید ،باید حاضر باشید برداشتی را که از خود دارید ،تغییر دهید. به این منظور باید درک کنید برداشت شما از خودتان همه موضوعاتی را در بر میگیرد که باور کردهاید حقیقت دارد.
بنابراین اگر شما یک زندگی عادی و ناهماهنگ با مقصود اصیل خود دارید باید درک کنید حقایق درونیتان شما را به این موقعیت که عادی نام دارد آورده است. پس برای ارتقای زندگی، لازم است تصوری را که از خودتان دارید تغییر دهید و این به آن معناست که آنچه را تاکنون حقیقت پنداشتهاید، تغییر دهید. این مطلب که( آن چرا که زمانی باور داشتم حقیقتی بنیادی است) اکنون همچون برداشتی اشتباه از سوی خودم میبینم، در واقع به معنای رها کردن گذشته شماست.
فقط خودت باش و قدر خودت را بدان.
ترس به در میکوبید، عشق در را باز کرد: کسی پشت در نبود.
ترس پرگویی یکنواخت و کسالت باری است که از آغاز کودکی در ذهن شما انباشتهاند و پیوسته هشدار میدهد( مواظب باش. هیچکس نمیتواند همه چیز را با هم داشته باشد. مگر فکر میکنی کی هستی ؟؟؟به جای اینکه از خودتان دفاع کنید و در مقابل فریاد بکشید من نیرومند، مطمئن و با ارزش هستم، تسلیم ترس میشوید. با خجالت سرتان را خم میکنید و به همان مسیر کنونی ادامه میدهید .حتی اگر آن را دوست نداشته باشید. چنان چه نبرد با ترس را آغاز نکنید سال به سال این صدا بلندتر میشود.
آلورا :بیشتر عمرم را به راه رفتن زیر ابر سنگین حسادت گذراندهام که قطرههای اسیدی آن ،دیدم را تار و قلبم را سوراخ سوراخ کرد. پس از آنکه آموختم از چتر ایمان استفاده کنم، آسمان برایم باز شد و خورشید شادی همراه وفادارم شد .
قضاوت کردن خودت و دیگران را کنار بگذار .
شجاعانهترین عمل این است که بدون عذرخواهی، بهانه ،نقاب یا پنهان کردن حقیقت وجودتان خودتان باشید و مسئولیت همه آنچه را که هستید ،بپذیرید .شجاعت حقیقی، فقط با احساس اطمینان و توانایی همراه نیست بلکه از صادق بودن و خودتان بودن نیز حاصل میشود .
چرا نمیتوانیم همه چیز و همه کس را مقدس ببینیم ؟
زیرا خودمان را اینگونه نمیبینیم. فکر نمیکنیم هر نفسی که میکشیم، از خداست. فکر میکنیم این من هستم که نفس میکشم. همه افکار ما مقدس هستند ،حتی افکار منفی چون بدون آنها انگیزه پیشرفت نمییابیم.
برای آنکه رمز راهنمایی حقیقی را در زندگی تجربه کنید ،لازم است این آمادگی را بیابید که همه نگرانیها دست و پا زدنها و مشکلات خود را به نیروی بزرگتر از خودتان واگذارید.
خداوند میتواند آن کاری را برایت انجام دهد که خودت نمیتوانی.
*اگر در یکی از زمینههای زندگی گرفتار باشید و نتوانید شجاعت و اطمینانتان را بیابید در آن زمینه، میبینید که با سر زندگی میکنید و نه دل.*
*به جای تقلا برای نگه داشتن چیزهایی که از کنترل شما خارج شده. زندگیتان را به طرف الهی واگذارید *.
ادم هایی هستند که میتوانند کنار بگذارند تو را باور کن حرف مرا!
وقتی آدمهایی میتوانند از کنار تو بروند ،بگذار بروند .
نمیخواهم حتی به یک نفر بقبولانی که با تو بماند، بیشتر دوستت بدارد، به تو تلفن بزند، به تو توجه کند، به دیدارت بیاید یا وابستهات بماند .
منظورم این است که گوشی را بگذار .وقتی آدمهایی میتوانند از کنار تو بروند، بگذار بروند .
سرنوشت تو با هیچ کسی که تو را ترک کرده، گره نخورده .
به شما قول میدهم با تسلیم شدن و رها کردن آنچه به آن چسبیدهاید، آدمهای جدید،یعنی انسانهای الهام بخش وارد زندگیتان میشوند.
در حالت آرام و پرمهره تسلیم است که میتوانید به خواستههایتان برسید .بدانید که میتوانید با آسودگی، رک و بیپروا حرف خود را بگویید و بدانید شایسته آسایش و پیشرفت هستید و لازم نیست در گذشته بمانید. که قابل تغییر نیست .وقتی بیاموزید که میتوانید به زندگی اعتماد کنید، زندگی چنان از شما محافظت میکند و برایتان ارزش قائل میشود که برایتان باور کردنی نیست.
اعتماد کن !اعتماد کن !اعتماد کن !که بینقص طراحی شدهای و یکایک تجربههایت ،تو را به موقعیتی رسانده است که بتوانی نیرومندترین کسی که میتوانی باشی.
وقتی آن کسی که هستم را رها میکنم، کسی میشوم که میتوانم.
باید از انجام کارها به شیوه خودمان ،یعنی تلاش برای کنترل وضعیتها و شرایط زندگیمان دست بکشیم .باید باورهایی را که گمان میکردیم حقیقت دارند رها کنیم .حقیقت این است که واقعاً نمیدانیم هستی ،ما را به سوی چه مقصودی پیش میراند .اما این مقصد هرجا باشد، صبر کنیم و به زمزمههای آسمانی گوش فرا دهیم.
آزادی عاطفی، راه ورود به رویاهایم و هدف مبارزه درون است. برای تجربه آزادی عاطفی باید زخمهای خود را بپذیریم، تسلیم شویم و آن را رها کنیم. حق با من است تو اشتباه میکنی، من خوب هستم و تو بد هستی را رها کنیم. مسئولیت زندگی خود را بپذیریم و سپس با آسودگی و وقار ،بهانهها، دلایل ،توجیها و برحق بودنهایمان را رها کنیم.
زند گی تجربههایی را به سوی ما جلب میکند که درست مناسب ماست ،تا آن کسی بشویم که همیشه خواستهایم.
دوست داشتن خود رمز مبارزه و سرچشمه شجاعت و اطمینان است.
تمرین بخشایش برای یکایک ما مهم است تا دل شکستگیمان درمان شود.
چسبیدن به آزردگیها و کینهها اعتماد به نفس ما را پایین میآورد، ما را از خودمان جدا میکند. ما را ناتوان و مجبور به زندگی در گذشته میکند .ما را قربانی نگه میدارد. ما را به حالت دفاعی میبر.د انرژی ما را تخلیه میکند .ما را سختگیر میکند.
ببخش تا دل تو بزرگتر و نرمتر شود .خدا از تو مراقبت میکند .از این نترس که دلت را بگشایی و تسلیم شوی .می توانی این رویدادها را رها کنی.. عشق تو را صدا میزند.انرا در دلت دریاب. رها کن و بگذار عشق خدا دلت را پر کند و راهنمایت شود.رنج ها و تجربههای روی هم رفته، تو را آن کسی کرده است که امروز هستی
. از لحظه لحظه گذشته خود سپاسگزار باش.
*مشعلی روشن در میان تاریکی باش*
در پناه خدا امن خواهی بود.
دگرگون کنندهترین تمرینهایی که من با آن آشنا هستم، توجه کردن مداوم به کودک درون است .از کودک درونتان به خاطر اشتباهات و بیتوجهیتان معذرت خواهی کنید .نامهای به کودک درونتان بنویسید و از آن معذرت خواهی کنید.
کوچولوی عزیزم
تو وقت و انرژی فراوانی صرف کردی ،بلکه قابل قبول شوی. خیلی خیلی متاسفم که تو را طرد و با این احساس رها کردم که کافی نیستی ،اهمیتی نداری، چیزی برای عرضه نداری و آنقدر مهم نیستی که فضای واقعی در این جهان داشته باشی. خیلی متاسفم که تو را تشویق کردم جلب رضایت کنی، و زندگی ات را در تلاش برای اثبات خود بگذرانی تا دختر کوچولوی بینقصی باشی... میتوانم ببینم خسته هستی و از پا درآمدهای. می توانم حس کنم آرزو داری باشی تا آنکه انجام دهی. خیلی متاسفم عزیزم که هر روز ارزشت را به تو یادآوری نکردم .که همانطور که هستی بسیار ارزشمندی !لازم نیست چیزی به خود اضافه یا از خود کم کنی... خیلی متاسفم که به زخمهایت پشت کردم، تورا شرمنده کردم که چرا در همه زمینههای زندگی عالیتر نیستی ..خواهش میکنم مرا ببخش ...بسیار متاسفم ...
تو دل پرمهر و باشکوهی داری ..چه قدر نور به این جهان آوردهای.. قول میدهم از امروز اجازه اشتباه کردن داشته باشی، اجازه داری گریه کنی... اجازه داری کافی باشی ..حتی اگر میخواهی میتوانی عادی باشی ..به تو اجازه میدهم کمتر باشی.. زمین بخوری
..تو شایسته بهترینها هستی ..من از تو مراقبت میکنم و هر روزم را با عشق ورزیدن به تو شروع میکنم...
*من گواه زنده آنم که هیچ چیز ناممکن نیست*
خودت را برای همه خوبیهایی که به جهان آوردهای دوست بدار
خودت را به خاطر این همه تلاش که میکنی تا آدم بهتری شوی، دوست بدار
خودت را برای همه هدایایی که میدهی دوست بدار
خودت را برای همه کارهای درست دوست بدار
خودت را دوست بدار چون فقط یک نفر مانند تو هست .
از کردههایت سربلند باش نه از نکردههایت .
*شاید همه دیوهای زندگی ما شاهزادههایی باشند که فقط انتظار میکشند تا یک بار ما انهارا زیبا و شجاع ببینیم . شاید هر چیز بد و وحشتناکی در ژرفترین موجودیت خود نیازمند عشق ما باشد.*
منبع خود را از چنان عشقی پر کنید که حتی اگر ۹۹ درصد مردم جهان هم شماره طرد کنند باز هم احساس خوبی نسبت به خود داشته باشید.
۹۷/۱۲/۵

وبلاگ نِت بوک