وبلاگ نِت بوک
» جملاتی از کتاب در تکاپوی انسانیت اثر لئو بوسکالیا
هنگامی که می‌میریم و به سوی خالقمان می‌رویم از ما نمی‌پرسند، چرا مسیح موعود یا رهبر مشهوری نشده‌ای و از ما نخواهند خواست درباره اسرار شگفت زندگی توضیح دهیم .سوال فقط این خواهد بود که تو چرا تو نشدی ؟؟؟یعنی انسان شکوفا شده کامل، که تنها تو امکان تبدیل شدن به آن را داشتی...
فرزندان شما فرزندان شما نیستند. آنها پسران و دخترانی هستند که زندگی خویش را دارند .آنها به واسطه شما می‌آیند ،اما نه از شما. و با آنکه با شما هستند ،متعلق به شما نیستند .شما می‌توانید عشق خود را به آنها بدهید ،اما نه اندیشه‌های خود را .زیرا روح آنها در خانه فردا مسکن دارد که شما را به آنجا راهی نیست، حتی در رویاهایتان. شما می‌توانید بکوشید تا مانند آنها شوید اما تلاش نکنید که آنها را مانند خود سازید، زیرا زندگی به عقب برنمی‌گردد و در بند دیروز نمی‌ماند.
آن بزرگسالی که صلاحیت کمال واقعی را داراست، فردی است که دوران کودکی‌اش را بدون آنکه بهترین ویژگی‌های کودکی را از دست داده باشد پشت سر گذاشته است. او توانایی اصیل عاطفی نوزاد، استقلال خودسرانه کودک نوپا ،توانایی شگفت زده شدن، خوشی و بازیگوشی‌های سال‌های پیش از دبستان، توانایی وابستگی و کنجکاوی ذهنی دوران دبستان و آرمانگرایی و شور و شوق نوجوانی ،را حفظ کرده است و تمام این توانایی‌ها را با ثبات ،عقل، خرد، معلومات ،حساسیت نسبت به دیگران، مسئولیت، قدرت و عزم بزرگسالی رشد ،به هم می‌آمیزد.
به دیگران وابسته نباشید بلکه به خود متکی باشید.
شادی واقعی از اتکا به خویش برمی‌خیزد.
انسان نباید از هیچ موجود زنده‌ای متنفر باشد .باید نسبت به همه مهربان و دلسوز باشد. باید خود را از پندار بیهوده من و مال من رها کند.
همه چیز در رستگاری خلاصه می‌شود. باعث شادی یا رنج دیگران شدن، در حق دیگران خوبی کردن یا به آنان آسیب رساندن .انسان قانون کنش خاص خود را بنا می‌کند اینکه به همسایه‌اش مانند خویش بنگرد.
پس ای بشر هر کس که باشی که به قضاوت نشسته‌ای، تو را عذری موجه نیست .زیرا وقتی به قضاوت می‌نشینی خویش را نیز محکوم می‌کنی .زیرا تو که در مورد دیگران قضاوت می‌کنی خود نیز همان عیوب را داری و مرتکب همان خطاها می‌گردی. (رساله پولس)
اما به آنچه که می‌گویم گوش کنید. دشمنان خود را دوست بدارید و به کسانی که از شما نفرت دارند خوبی کنید. برای آنانی که به شما ناسزا می‌گویند، طلب مغفرت نمایید و برای آنانی که به شما آزار می‌رسانند دعا کنید. اگر به گونه راست شما سیلی زدن ،گونه چپ خویش را پیش بیاورید .اگر کسی ردای شما را برداشت، بگذارید کت شما را نیز بردارد .هر کس از شما چیزی خواست ،از او دریغ ندارید .اگر اموالتان را گرفتند، در فکر پس گرفتن نباشید. با دیگران آنگونه رفتار کنید که انتظار دارید با شما رفتار کنم.
انجیل لوقا ۳۱_۲۷_۶۴
