وبلاگ نِت بوک

» جملاتی از کتاب قرآن

بقره :

..... شیطان ابا و توکل ورزید و از فرقه کافران گردید.....

در زمین به فساد و فتنه انگیزی نپردازید.(۶۰)

هر مسلمان و یهود و نصارا و ستاره پرست که از روی حقیقت به خدا و روز قیامت ایمان آورد و نیکوکاری پیشه کند هیچگاه در دنیا و آخرت بیمناک و اندوهگین نخواهد بود (۶۲)

او آفریننده آسمان‌ها و زمین است و چون اراده آفریدن چیزی کند به محض آنکه بگوید باش موجود خواهد شد. (۱۱۷)

پس شما در نیک و بد گذشتگان گفتگوی بسیار مکنید ،بیشتر به نیکوکاری و نیکی خود بپردازید (۱۳۴)

دعای اهل ایمان می‌شنود و به حال همه آگاه است (۱۳۷)

پس مرا یاد کنید تا شما را یاد کنم و سپس شکر نعمت من به جای آورید و کفران نعمت مکنید. ای اهل ایمان در پیشرفت کار خود کار خود صبر و مقاومت پیشه کنید که خداوند یاور صابران است (۱۵۳)

آنان که چون به حادثه سخت و ناگواری دچار شوند،صبوری پیش گرفته و گویند ما به فرمان خدا آمده‌ایم و باز به سوی او رجوع خواهیم کرد. آن گروهند مخصوص بدرود و الطاف الهی و رحمت خاص خداوند و آنها حقیقتاً به سوی خدا هدایت یافتگانند (۱۵۷)

..چون بندگانم از دوری و نزدیکی من از تو پرسند

بدانند که من به آنها نزدیک خواهم بود هر که مرا

خواند دعای او را اجابت می‌کنم (۱۸۶)..

ستم جز بر ستمکاران روا نیست (۱۹۴)

بعضی مردم کوته نظر از خدا تمنای متاع دنیوی تنها کنند و آنان را از نعمت آخرت نصیبی نیست (۲۰۰)

و بعضی دیگر گویند بار خدایا ما را از نعمت دنیا و آخرت هر دو بهره‌مند گردان و از شکنجه آتش دوزخ نگهدار (۲۰۱)

چرا در راه خدا انفاق کنند ؟آنچه زائد به ضرورت زندگانی است

کار دین به اجبار نیست. راه هدایت و ضلالت بر همه کس روشن گردید .پس هر که از راه کفر و سرکشی برگردد و به راه ایمان و پرستش خدا گراید. به رشته محکم و استواری چنگ زده که هرگز نخواهد گسست (۲۵۶)

خدا یار اهل ایمان است آنان را از تاریکی‌های جهان بیرون آورد و به عالم نور برد.

خدا قادر و تواناست.

مثل آنان که مالشان را در راه خدا انفاق می‌کنند بمانند آن است که از دانه ای هفت خوشه بروید و در هر خوشه صد دانه باشد (۲۶۱)

آنان که مالشان را انفاق کنند و در پی آن منتی نگذارند و آزاری نرسانند. آنان را پاداش نیکو نزد پروردگار خواهد بود و از هیچ پیشامدی بیمناک نباشد و هرگز اندوهگین نخواهند بود (۲۶۲)

فقیر را به زبان خوش و طلب آمرزش رد کردن بهتر است تا آنکه صدقه دهند و از پی آن آزار کنند. کسی که انفاق می‌کند و منت می‌گذارد انگار دانه‌ای روی سنگ کاشته .

از کسی طلبکار هستید اگر تنگدست شود به او مهلت دهید تا توانگر شود و اگر در هنگام تنگدستی به رقم صدقه ببخشید .که عوض در آخرت یابید برای شما بهتر است اگر به مصلحت خود دانا باشید (۲۸۰)

خداوند هیچکس را تکلیف نکند مگر به قدر توانایی او (۲۸۶)

آل عمران:

همانا خداوند بی‌ سبب به هر کس خواهد روزی بی‌حساب می‌دهد (۳۷)

زکریا عرض کرد :پروردگارا چگونه مرا پسری توانا بود در حالی که مرا سن پیری فرا رسیده است و اهل من نیز عجوزی نازا باشد گفت چنین است کار خدا( هرگز نیازمند به اسباب نیست) هرچه بخواهد می‌کند بی‌آنکه به شرایط و اسباب محتاج باشد (۴۰)

اگر شما را خوشحالی پیش آید از آن، بد حال و غمگین می‌شوند و اگر به شما حادثه ناگواری رسد بدان خوشحال گردند .اما اگر شما صبر پیشه کنید و پرهیزکار باشید از مکر و عداوت آنان به شما هیچ آسیبی نخواهد رسید که همانا خداوند بر آنچه می‌کنند آگاه است (۱۲۰)

کسانی که از مال خود به فقرا در حال وسعت و تنگدستی انفاق کنند و خشم و غضب خود فرو نشاند و از بدی مردم در گذرند (چنین مردمی نیکوکارند) و خدا دوستدار نیکوکاران است (۱۳۴)

پس چون امت به نادانی درباره تو بد کنند، از آنان درگذر و از خدا بر آنها طلب آمرزش کن آنچه خود تصمیم گرفتی با توکل خدا انجام بده که خدا آنان که بر او اعتماد کنند دوست دارد و همه را یاری می‌کند (۱۵۹)

اگر شما را خدا یاری کند. محال است کسی بر شما غالب آید و اهل ایمان تنها به خدا باید اعتماد کنند (۱۶۰)

در مقابل همه دشمنان تنها خدا ما را کفایت می‌کند و او نیکو یاوری است (۱۷۳)

این سخنان شیطان است که می‌ترساند و مضطرب می‌کند (۱۷۵)

هرچه می‌خواهید از فضل خدا درخواست کنید نه از خلق(۳۳نساء)

آنان به حقیقت اهل ایمان نیستند مگر اینکه اعتراضی در دل نداشته و کاملاً از دل و جان تسلیم فرمان تو باشند (۶۵نساء)

بگو آیا غیر از خدا را به یاری و دوستی برمی‌گزینید (۱۴ مائده)

 کلیدهای غیب فقط نزد اوست، و کسی آنها را جز او نمی داند. و به آنچه در خشکی و دریاست، آگاه است، و هیچ برگی نمی افتد مگر آنکه آن را می داند، و هیچ دانه ای در تاریکی های زمین، و هیچ تر و خشکی نیست مگر آنکه در کتابی روشن [ثبت] است.(۵۹ انعام)

هر کس کار نیکو کند او را ۱۰ برابر آن پاداش خواهد بود و هر کس کار زشت کند جز به قدر آن کار زشت مجازات نشود و بر آنها اصلاً ستم نخواهد شد (۱۶۰ انعام)

شیطان: آنگاه از پیش روی و از پشت سر و طرف راست و چپ آنان در می‌آیم و هر یک از قوای عامله و ادراکی آنها را به میل طالب می‌کشم تا بیشتر آنان شکر نعمت به جای نیاورند (۱۷ اعراف)

در کمین گمراه کردن خلق و ترسانیدن و بازداشتن مردم از راه خدا بر نیایید تا هر کس به خدا ایمان آورده به راه کج و ضلالت اندازید (۸۶ اعراف)

بر خدا توکل کن و کار خود را به خدا واگذار کن (۶۱ انفال)

از غیر خدا نترس (۱۸ توبه)

بر مراتب یکدیگر حسد و ظلم نکنید (۱۹ توبه)

جهانیان را جز خدا نگهدار و یار و یاور نخواهد بود (۱۱۶ توبه)

خدا هرگز به هیچکس ستم نخواهد کرد. ولی مردم خود در حد خویش ستم می‌کنند .(۴۴یونس)

ای رسول پاسخ ده :من مالک نفع و ضرر خود نیستم (تا چه رسد به دیگران )مگر هرچه خدا بخواهد (۴۹یونس)

آگاه باشید که دوستان خدا هیچ ترسی و هیچ حسرت و اندوهی در دل آنها نیست (۶۲یونس)

و اگر خدا بر تو ضرری خواهد ،هیچکس دفع آن ضرر نتواند و اگر خیر و رحمتی خواهد باز احدی منع آن نتواند. فضل و رحمت حق به هر کس از بندگان بخواهد می‌رسد و اوست خدای آمرزاد آمرزنده و مهربان (۱۰۷یونس)

نوح عرض کرد: بارالها من پناه می‌برم به تو که، دیگر چیزی که نمی‌دانم از تو هیچگاه تقاضا نکنم و اکنون اگر گناه مرا نبخشی و ترحم نفرمایی من از زیانکاران عالمم (۴۷ هود)

به درگاه خدا پناه ببرید و از لغزش و گناهان توبه کنید که البته خدا به همه نزدیک است و دعاهای خلق را می‌شنود و اجابت می‌کند (۶۱ هود)

یوسف درخواست کرد مرا نزد پادشاه یاد کن (باشد که چون بی‌تقصیرم مرا از زندان برهاند) در آن حال شیطان یاد خدا را از آن نظرش ببرد و به خلق متوسل شد بدین سبب چندین سال در زندان محبوس بماند (در صورتی که اگر به شاه متوسل نشده بود بیش از چند روز زندانی نبود) (۴۲یوسف)

یوسف گفت من این کشف حال نه برای خودنمایی بلکه برای آن خواستم تا عزیز مصر بداند که من هرگز در نهانی، به او خیانت نکردم و بداند که خدا هرگز خیانتکاران را به مکر و خدعه به مقصود نمی‌رساند (۵۱یوسف)

من خودستایی نکرده و نفس خویش را از عیب و نقص مبرا نمی‌دانم .زیرا نفس اماره انسان را به کارهای زشت و ناروا وا می‌دارد .جز آنکه خدای من به لطف خاص خود بنده را از فریب نفس نگه دارد که خدای من بسیار آمرزنده و مهربان است (۵۳یوسف)

هر کس را بخواهیم به لطف خاص خود مخصوص می‌گردانیم (۵۶یوسف)

یوسف بعد از ۴۰ سال دوری و آسیب‌های برادرانش، گفت :امروز هیچ خجل و متاثر نباشید که من عفو کردم. خدا هم گناهان شما را ببخشد که او مهربان‌ترین مهربانان است.

(۹۲یوسف)

کسانی که در عوض بدی‌های مردم نیکی می‌کنند اینان هستند که عاقبت منزلگاه نیکو یافتند (۲۲ رعد)

اگر شکر نعمت به جای آورید بر نعمت شما می‌افزاییم اگر کفران کنید به عذاب شدید گرفتار می‌کنیم (۷ ابراهیم)

بندگان به طاعت و شکر خدا محتاجند تا بدین وسیله به کمال سعادت و نعمت برسند.(۸ ابراهیم)

ابراهیم گفت آری هرگز به جز مردم گمراه کسی از لطف خداوند نومید نیست (۵۶ حجر)

ما به امر نافذ خود هرچه را اراده کنیم و گوییم موجود باش همان لحظه موجود خواهد شد (۴۰نحل)

اجر بزرگ دنیا و آخرت به آن کسی اعطا می‌شود که صبر کند و بر خدای خود در کارها توکل کند (۴۲نحل)

آیا شما بندگان باید از کسی غیر از خدای مقتدر بترسید؟ در صورتی که غیر از خدا همه عاجز و بی‌اثر و فانی است (۵۲نحل)

وعده شیطان چیزی جز غرور و فریب نخواهد بود (۶۴ اسرا)

هر کس به خدا ایمان آورد و نیکوکار شود نیکوترین اجر (که سعادت دنیا و بهشت و آخرت است) خواهد یافت و هم ما امر را بر او سهل و آسان می‌گیریم (و از هر جهت وسایل آسایش او فراهم سازیم) (۸۸ کهف)

آیا کافران پندارند که بندگان من غیر من کسی را دوست و یاور خود خواهند گرفت، زهی پندار باطل، بندگان من هرگز از من به غیر نپردازند و ما برای کافران دوزخ را منزلگاه قرار داده‌ایم (۱۰۲ کهف)

زیانکارترین مردم آنها هستند که عمرشان را در راه دنیای فانی تباه کردند و به خیال باطل می‌پنداشتند که نیکوکاری می‌کنند. (۱۰۴ کهف)

پیامبر من در حق پدر و مادر خود نیکی کرد و هرگز به احدی ستم نکرد و معصیت خدا را مرتکب نشد (۱۴ مریم)

علاقه غیر از خدا را از خود دور کن (۱۹ طه)

موسی به سامری گفت از میان ما بیرون شو، که تو در زندگانی دنیا به مرضی معذب خواهی شد. که دائم گویی کسی مرا نزدیک نشود و در آخرت هم وعده گاهی در دوزخ داری که تخلف نخواهد شد (۹۷طه)

از هیچکس به غیر خدا نترس که عاقبت کارها به دست خدا است (۴۱ حج)

با خلق عفو پیشه کنید و از بدی‌ها درگذرید. آیا نمی‌خواهید خدا در حق شما مغفرت و احسان فرماید (۲۲ نور)

ای رسول ما به امت بگو اگر دعای شما نبود خدا به شما چه توجه و اعتنایی داشت (۷۱ فرقان)

ما هرکس را مانند تو لایق بدانیم به رسالت می‌رسانیم (۴۵ القصص)

و خدای تو هرچه خواهد بیافریند و هر کس را صلاح بداند برگزیند و دیگران را هیچ اختیاری نیست (۶۸ القصص)

مردم بر این عادتند که هرگاه ما به لطف خود رحمتی به آنها چشانیم شاد شده و اگر رنج و بلایی از کرده خودشان ببینند در آن حال به جای توبه به درگاه خدا از رحمتش به کلی ناامید می‌شوند (۳۵ روم)

شما را غیر او هیچ در عالم یار و یاور و شفیع و مددکاری نیست (۴ السجده)

به حق و صواب سخن گوید (۷۰ الاحزاب)

خدای من هر که را بخواهد روزی وسیع دهد و هر که را بخواهد تنگ روزی گرداند ولیکن اکثر مردم از این حقیقت آگاه نیستند.(گمان می‌کنند به سعی و کوشش آنها روزی وسیع و به ترک آن روزی تنگ می‌شود)(۳۶ سبا)

دری را که او از رحمت به روی مردم بگشاید ،هیچکس نتواند بست و آن درک او بندد ،هیچکس جز او نتواند گشود و اوست خدای بی‌همتای با حکمت و اقتدار (۲ فاطر)

و چون مومنان به آنها گفتند که از آنچه خدا روزی شما قرار داده چیزی برای خدا به فقیران انفاق کنید کافران به اهل ایمان جواب دادند :آیا ما به کسی که اگر خدا می‌خواست به او هم مانند ما روزی می‌داد اطعام و دستگیری کنیم چنین افرادی سخت در اشتباهند (۴۷ یس)

و هر کس را خدا (به لطف خود) هدایت کند دیگر احدی او را گمراه نتواند کرد (۳۷ الزمر)

آدمی حریص از خدا به دعا دائم تمنای خیر می‌کند و هرگز خستگی و سیری ندارد و شکر آن نمی‌کند. ولیکن اگر به وی شر و آسیب رسد از رحمت الهی زود مایوس و ناامید می‌گردد (۴۹ فصلت)

و اگر ما به انسان (مغرور و کم ظرف) پس از رنج و ضرری که به او رسیده نعمت و رحمتی نصیب کنیم. البته خواهد گفت که این نعمت برای من (از لیاقت من است) و باز مغرور شود .گمان نمی‌کنم که قیامتی برپا شود .و به فرض اینکه بعد از مرگ قیامتی باشد و به سوی خدا برگردیم باز هم برای من نزد خدا بهترین نعمت خواهد بود .ما البته کافران را به کیفر اعمالشان آگاه می‌سازیم و عذابی بسیار سخت می‌چشانیم (۵۰ فصلت)

هرکس حاصل مزرعه آخرت را بخواهد ما بر تخمی که کاشته می‌افزاییم و هرکه تنها حاصل کشف دنیا را بخواهد او را هم از آن نصیب می‌کنیم .ولی در آخرت نصیبی نخواهد یافت (۲۰ الشوری)

آنان که به خدا کافر شدند و از حسد و عناد راه خدا را به روی خلق بستند و به حال کفر مردند دیگر ابداً خدا آنها را نخواهد بخشید (۳۴ محمد)

پروردگارا بر ما و برادران دینی‌مان که در ایمان پیش از ما شتافتند ببخش و در دل ما هیچ کینه و حسد مومنان قرار مده .پروردگارا تویی که در حق بندگان بسیار رئوف و مهربانی (۱۰ المحشر)

به حقیقت اموال و فرزندان شما اسباب فتنه و امتحان شما هستند( چندان به آنها دل نبندید) (۱۵ التغابن)

و اگر به خدا قرض نیکو دهید ،خدا برای شما چندین برابر کند و هم از گناه شما درگذرد و خدا بر شکر و احسان ،خلق نیکو پاداش دهنده است و بر گناهانشان بسیار بردبار است (۱۷ التغابن)

و بر هرکه احسان کنی ابداً منت مگذار و عوض افزون مخواه (۶ المدثر)

و به آدم آنچه را که نمی‌دانست به الهام خود تعلیم داد (۵العلق)

باز چرا انسان از کفر و طغیان باز نمی‌ایستد و سرکش و مغرور می‌شود؟؟؟(۶العلق)

آیا او نمی‌دانست که خدا( اعمال او را) می‌بیند (۱۴ العلق)

هر کس به قدر ذره کار نیک کرده باشد آن را خواهد دید (۷) و هر کس به قدر ذره کار زشتی مرتکب شده باشد آن هم به کیفرش خواهد رسید (۸ الزلزله)

وای بر عیب جوی هرزه زبان(۱ الهمزه)

همان کسی که مالی جمع کرده و دائم به حساب و شماره سرگرم است (۲ الهمزه)

های انسان به درستی که تو کوشا و ساعی برای رسیدن به پروردگار خویشی پس به جزای سعی خودخواهی رسید.(۶انشقاق)

آیا خداوند برای بنده اش کافی نیست؟(۳۶زمر)

۰ نظر / ۱۲۶۵ بازدید