وبلاگ نِت بوک
» جملاتی از کتاب روزی که زندگی کردن اموختم‌اثر لوران گوئل
کسی که فرمانروای وجود خویش است از فرمانروایی جهان قدرتمندتر است.(بودا)
همه چیز ممکن است و تنها محدودیت‌ها آنهایی هستند که خودمان برای کارمان قائل می‌شویم.
در سیاست هم وضع همین است کسانی انتخاب می‌شوند که مزخرفاتی را که مردم می‌خواهند بشنوند به آنها بگویند و هرچه این مزخرفات احمقانه‌تر باشد موثرترند.
اقدام اضطراب را تسکین می‌دهد.
مشکلات شما به خاطر طرز نگاهتان به دنیاست.
ما موجودات کاملی هستیم و طبیعت یادمون میده که این رو عمیقاً حس کنیم .در حالی که جامعه باعث فقدانش میشه .جامعه می‌دونه چه جوری این حس رو در ما ایجاد کنه که برای خوشبخت بودن یه چیزی کم داریم. راضی بودن از چیزی که داریم و چیزی که هستیم رو برامون قدغن می‌کنه دائم ما را وادار می‌کنه که باور کنیم ناقصیم.
تو هیچ وقت خوشبختی را خارج از خودت پیدا نمی‌کنی .
خواسته‌های ما دلایل درد و رنجمونه.
برای همین پیشنهاد می‌کنند که خودمون را از دست اون‌ها خلاص و آزاد کنیم:
_ آزاد شدن از خواسته‌ها
باید فضا و زمان را به خودمون اختصاص بدیم فقط به خودمون. بزار همه چیز برات روشن و آشکار بشه رمزگشایی جسم و جونت را یاد بگیر.
آدم باید به خودش وصل شه تا زندگی خودش را بگذرونه نه زندگی دیگران را.
یک زن گوشش به توضیحات منطقی که تو می‌خوای یه اتفاقی رو شرح بدی بدهکار نیست .توضیح، همش توضیح ..وای از این مردها که هیچی نمی‌فهمند. اون می‌خواد حس کنه که دوستش داری، که فقط اون رو دوست داری...
جنگیدن ما چیزی که باهاش می‌جنگیم را تقویت می‌کنه.
تمام اون‌هایی که دنبال کسب اعتبار بودند فروپاشیدند و محمل شدند.
همه به هم متصلند پس مبارزه با دیگران یعنی مبارزه با خود
زندگی اینجوریه آدم باور نمی‌کنه اون چیزی رو که به عنوان یک مشکل می‌بینه در واقع چاره کاره.
آدم گاهی به چیزهایی که خیال می‌کنه دشمنشه نیاز داره.
میدان شکل ساز: این یک قالب نامرئی، فضایی که موجودات زنده‌ای که با هم در ارتباط هستند را در بر می‌گیره و اجازه میده به طور دائم متصل باشند ارتباطی فراتر از زمان و مکان.
۹۸/۱۲/۱۲
